Na spokojnie

Znowu zaczynam czuć ten bolesny rozbrat z rzeczywistością, kontakt z bliźnimi ogranicza się prawie całkowicie do relacji klient- sprzedawca i krótkich, bezpłodnych rozmów na gg. Niby popiłem sobie w weekend ale mimo obecności starych znajomych i kilku nowych, ciekawych osób, starałem się trzymać z dala od grupy snując się po działce lub zaszywając w jakimś ciemnym koncie. Niewiele jest ostatnio rzeczy którymi potrafię się szczerze zająć, ciężko jest skupić się na książce, grze czy rozmowie; można powiedzieć, że budzę się po to tylko by za kilkanaście godzin móc ponownie się położyć. Nie mam jak przed tym stanem uciec bo muszę stawiać się codziennie do pracy i tkwić w swojej niszy przez 8 do 12 godzin dziennie gapiąc się tępo w monitor. Stad też bierze się ten zalew krótkich notek o niczym, nie mam głowy żeby skupić się na tyle by coś ciekawego wykombinować, mam go za to zdecydowanie za dużo by nie myśleć wcale. Straszne, że w środku nocy, kiedy absolutnie nie mam gdzie się przed nim schować, dopada mnie lęk przed tym, że wszystkie moje pragnienia, ambicje, idee to tylko iluzje i pobożne życzenia.